نمره بیست
ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٧ 

از اولین روزی که مهدی به مدرسه رفت، تصمیم گرفتیم حساسیت او را نسبت به همیشه بیست گرفتن از بین ببریم، برای همین گاهی اوقات حین نوشتن دیکته شب، حتی با کمی شیطنت هم که شده بود سعی می‌کردم کاری کنم که غلط بنویسد و نوزده بشود.
یکی دو دفعه اول ناراحت شد و بعد از نوشتن غلط دیکته، از مادرش خواست که دوباره به او دیکته بگوید تا بیست شود ولی کم‌کم حساسیت او نسبت به نمره بیست از بین رفت و با آرامش، همه نمرات کلاسی و منزل را بیست گرفت. ما هم به جای تاکید بر نمره بیست سعی کردیم برای خلاقیتش مثلا در ساختن جمله‌های جدید به او جایزه بدهیم.
کارنامه میان ترمش که آمد، ریاضی را نوزده شده بود. برگه را که نگاه کردم، دیدم سوال را درست حل کرده ولی دو پهلو بودن سوال و برداشت اشتباه معلم باعث شده که به او نمره ندهد. خانم معلم در پاسخ به اعتراض همسرم هنگام دریافت برگه امتحانی، به اشتباه خود اصرار ورزیده بود و بیست و سه سال سابقه تدریس خود را دلیل صحت گفته‌اش دانسته بود.
با همسرم خیلی مشورت کردیم که از موضوع صرف نظر کنیم یا این که این حق مهدی را بگیریم. بالاخره به این نتیجه رسیدیم که یک نامه مفصل برای معلم بنویسم و اشتباهش را گوشزد کنم. همسرم روز بعد، آن را به مدرسه برد و معلم قبول نکرد، کار به شورای معلمان و ناظم و مدیر مدرسه کشید و نهایتا مشخص شد که معلم آن سوال را برای همه به اشتباه نمره داده و او  مجبور شد همه برگه‌ها را مجدا تصحیح نماید و کارنامه‌ها را بار دیگر صادر کردند. انصافا حق‌پذیری مسوولین مدرسه در این ماجرا ستودنی است.

پی نوشت:
آموزش این که کجا باید گذشت کرد و کجا باید از حق خود دفاع کرد، یکی از مهمترین مسوولیتهای پدر و مادر در قبال فرزندان است. اگر دارای فرزند هستید این را به خوبی حس کرده‌اید و اگر هنوز فرزند ندارید، خود را برای این آموزش مهم تجهیز کنید.


کلمات کلیدی: