عميق ترين گسل ايران
ساعت ٢:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱/٢۸ 

چند روز پيش براي خريد كارت اينترنت به يك كتابفروشي در مركز تهران مراجعه كردم و از فروشنده كه مرد ميانسالي بود پرسيدم: "كارت اينترنت داريد؟" با بي ميلي پاسخ داد: "نه!" پرسيدم: "CD خام داريد؟" با كمي عصبانيت پاسخ داد: "آقا ما از اين چيزها نداريم، فقط كتاب داريم".
چند قدم جلوتر به يك روزنامه فروشي با شيشه هاي پر از كارت اينترنت برخوردم كه پسري حدودا پانزده ساله داخل دكه بود. با سابقه اي كه از آن مرد كتابفروش داشتم احتمال دادم شايد كارت اينترنت را نشناسد، براي همين پرسيدم: "كارت اينترنت داريد؟" نگاهي عاقل اندر سفيه به من انداخت و گفت: "اين همه كارت پشت شيشه است، كدام را ميخواهي؟" براي اينكه بفهمم آيا مي داند اين كارتها به چه كاري مي آيد پرسيدم: "كدامشان بهتر است؟" گفت: "كارتهاي شركت .... قبلا خوب بود ولي تازگي سرعتش كند شده، كارت .... سرعتش خوبه ولي معمولا شماره هاش اشغاله، كارت .... از وقتي مشتري هاش زياد شدن، قيمتش رو بالا برده ....".
با توجه به پيشرفت سريع ارتباطات و تكنولوژي اطلاعات، شايد بتوان از شكاف عظيم اطلاعاتي بين شهروندان ايراني، به عنوان عميق ترين گسل موجود در كشور ياد كرد. در نگاه اول مي توان اين موضوع را به راحتي تحت عنوان شكاف بين نسلها توجيه كرد،‌ ولي با بررسي دقيق تر مي توان ديد كه حتي تعداد كمي از جوانان كشور ما به اينترنت دسترسي دارند. طبق آمار ضد و نقيض اعلام شده،‌تعداد كاربران ايراني اينترنت حدود 3 ميليون نفر مي باشد كه در مقابل جمعيت 70 ميليوني كشورمان بسيار ناچيز است. البته فراموش نشود كه درصد بالايي از كاربران به شغل شريف چت مشغولند و درصد ديگري فقط اطلاعات مفيد!!! از اينترنت دريافت مي كنند.
واقعا جا دارد تا مسؤولان سياستگذار در امر ارتباطات و اطلاع رساني، يك بازنگري اساسي در افزايش دستيابي شهروندان ايراني به پايگاههاي اطلاع رساني و اصلاح فرهنگ استفاده از آن، انجام دهند.


کلمات کلیدی: