سينرژی در كوهنوردی
ساعت ۱:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٤/۱٥ 

يكی از نمونه های خوب سينرژی، ورزش كوهنوردی است. به قول پيش كسوتان اين ورزش، هيچ وقت در پايان کوهنوردی دست يكی را بالا و دست ديگری را پايين نمی برند بنابراين رقابت جای خود را به رفاقت می دهد. در اين ورزش برای برنده شدن به سر و روی ديگری نمی كوبند يا پای ديگری را قلم نمی کنند.  اينجا بدون داور و سوت و زنگ هيچکس خطا نمی کند و همه به يکديگر خسته نباشيد می گويند.
بدون هيچ ديدار و آشنايی قبلی همه با هم رفيق اند و سر سفره يکديگر می نشينند .  کمک به در راه ماندگان و سرمازدگان، اصلی پذيرفته شده است.  نشان دادن راه و  هشدار دادن خطر يک عادت است  و به کسی که هيچ گاه او را نديده ای و شايد در آينده هم هيچ گاه او را نبينی کمک می کنی چرا که کوه چنين ايجاب می کند، پس گزاف نيست اگر بگوييم کوهنوردی مدرسه اخلاق است.


کلمات کلیدی: