ارتباط صنعت و دانشگاه در ترکیه
ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۳٠ 

در نمایشگاه ترکیه با یک دانشجوی دکترای متالورژی ترک صحبت می کردم. از وضعیت صنعت، اشتغال و ارتباط صنعت با دانشگاه پرسیدم. می گفت: «اینجا مالکیت شرکتهای صنعتی، عمدتا در اختیار بخش خصوصی است و اکثر صنایع دولتی نیز از چند سال قبل به بخش خصوصی واگذار شده اند.
دولت به شرکت ها الزام می کند که هر ساله دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری را به صورت پروژه ای و نیمه وقت به کار گیرند و پروژه های تحقیقاتی تعریف کنند. خود دولت نیز بخش عمده حق الزحمه آنها را پرداخت می کند و پس از پایان دوره باید نتیجه تحقیقات انجام شده در قالب مقالات و پایان نامه های علمی به دانشگاه ارائه شود. در صورت دارا بودن ارزش علمی یا فنی، شرکتهای مذکور از تشویق های خوبی برخوردار خواهند شد.
به این ترتیب هم دانشجویان با محیط واقعی کار آشنا می شوند و هم صنعت از توان علمی و دانش روز دانشگاهها بهره مند خواهد شد. ضمنا، زمینه ادامه همکاری و تمام وقت شدن حضور فارغ التحصیلان در آن شرکتها فراهم می گردد.»
مقایسه محصولات رقبای ترک با محصولات شرکتهای ایرانی حاضر در نمایشگاه که شاید هر دو حدود دو الی سه دهه سابقه فعالیت در کارنامه خود دارند، به خوبی نشان می دهد که حمایت و مجهز کردن آنها به دانش کاربردی روز دنیا، چقدر می تواند این شرکتها را از هم متمایز کند. ناگفته نماند که ما چه از نظر سخت افزاری و چه از نظر عملی، فاصله زیادی با آنها نداریم، ولی عدم تلفیق این دو و همچنین محدودیتها باعث فاصله گرفتن روز افزون شده است.


کلمات کلیدی: