ظرافتهای شعر زيبای پارسی (۱)
ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٥/۱٩ 

ای دلبر ما مباش بی دل بر ما

يك دل بر ما به كه دو صد دلبر ما

نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما

يا دل بر ما فرست يا دلبر ما

*

سی بار بگفتمت كه سی بار مرا

از باغ وصالت دو سه سيب آر مرا

سی بار برفتی و نياوردی سيب

ای وعده خلاف كرده سی بار مرا

*

ای دلبر من دو زلف بر يك سو زن

برهر دو طرف مزن تو بر يك سو زن

گر آتش عشق تو فتد يك سوزن

يك سو همه مرد سوزد و يك سو زن

*

ای دلبر عيسی نفس ترسايی

خواهم كه به پيش بنده بی ترس آيی

گه اشك زچشمان ترم خشك كنی

گه بر لب خشك من لب تر سايی

*

دادم به نگار نامه با دورنگار

شرح دل زار كردم از دور نگار

هرچند شده دور نگار از بر من

گردم دو هزار بار بر دور نگار

 

*

قيامت قامت و قامت قيامت

قيامت كرده ای ای سرو قامت

مؤذن گر ببيند قامتت را

به قد قامت بماند تا قيامت

*

مرجان لب لعل تو مرجان مرا قوت

ياقوت نهم نام لب لعل تو يا قوت

قربان وفاتم به وفاتم گذری كن

تا بوت همی بشنوم از رخنه تابوت

*

در اين درگه كه گه گه كَه كُه و كُه كَه شود ناگه

مشو غره به امروزت كه از فردا نه ای آگه


کلمات کلیدی: