چهره های ماندگار
ساعت ٦:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۸/٢۳ 

همایش چهره های ماندگار ابتکار جالبی بود که از چهار سال پیش  آغاز شد و بالاخره به رسم ناصحیح تجلیل از مردگان پایان داد. اگرچه بدیهی است این طرح نباید به یک روز در سال و معرفی بیست و چهار نفر خلاصه شود.

در سال های گذشته در بعضی رشته ها، جوایز به جای اهداء به اساتید پیشکسوت، به جوانترها اهداء می گردید. به عنوان مثال دو سال پیش در رشته موسیقی (ساز سنتور به طور خاص)، این جایزه به آقای مجید کیانی اهداء شد در حالی که قطعا استاد فرامرز پایور که از سال 1378 در بستر بیماری هستند، شایسته ترین فرد برای تقدیر در این رشته بودند و خوشبختانه در همایش امسال این اشتباه جبران گردید.

با توجه به این که در این همایش اطلاعاتی درباره استاد پایور ارائه نشد، با آروزی سلامتی و طول عمر برای ایشان٬ خلاصه ای از زندگی نامه و همچنین نمونه ای از آثار این هنرمند برای آشنایی بیشتر علاقمندان موسیقی اصیل ایرانی ارائه می گردد:

 

استاد فرامرز پایور در سال 1311 در خانواده ای هنرمند در تهران متولد شد. او پس از تحصیل در دبیرستان دارالفنون، آموختن موسیقی را در محضر استاد ابوالحسن صبا آغاز نمود و در مدت شش سال، ردیف موسیقی را فرا گرفت.

پیشرفت او در این زمینه چنان بود که توانست بارها در کنار استاد خود به روی صحنه رود و آثاری‌ را در رادیو ضبط نماید.

پس از مرگ استاد صبا در سال 1336، پایور اداره تمامی‌ کلاسهای سنتور استاد صبا را به عهده گرفت و شاگردان بسیاری نیز پرورش داد. وی به آموخته های موسیقایی خود در این حد قناعت نکرد و در کنار آموزش، به یادگیری‌ و تکمیل کردن آموخته های خود نزد استادانی‌ چون نورعلی برومند، عبدالله دوامی، رکن الدین مختاری‌ و موسی معروفی مبادرت ورزید.

در همین دوران بود که میراث به جای مانده موسیقی ایرانی را به نت درآورد و آن را از خطر نابودی نجات داد. پس از تاسیس تلویزیون در سال 1337، دست به اجرای برنامه های زنده تکنوازی و همنوازی در این رسانه گروهی زد که در زمان خود گام مهمی برای جلب بیشتر مردم به موسیقی ملی بود.

وی در سال 1340 اولین کتاب آموزشی خود را با نام «دستور سنتور برای مبتدیان» منتشر نمود که تا کنون، پر فروش ترین کتاب آموزش موسیقی در ایران می باشد.

پایور در سال 1342 برای تحصیل زبان به انگلستان رفت و پس از گذراندن دوره ای سه ساله، موفق به دریافت درجه تخصصی زبان انگلیسی از دانشگاه کمبریج شد.

از خدمات او می توان به بیش از هزار و پانصد اجرای گروهی و فردی روی صحنه ها‌ی‌ داخل و خارج از کشور، آهنگسازی، تنظیم، نت نویسی قطعات قدما، و تربیت صدها شاگرد از چهار نسل متوالی اشاره کرد. استاد پایور بی وقفه به کار با خوانندگان بسیار، از عبدالوهاب شهیدی و شجریان گرفته تا شهرام ناظری و علی رستمیان پرداخت و تمامی تلاش خود را جهت تصحیح و نظارت بر عملکرد گروههای موسیقی به کار گرفت و با احساس مسؤولیت بسیار، از سرمایه هنری و حیثیت خود جهت رشد جوانان خواننده هزینه کرد که این نیز از اخلاق استادش، صبای بزرگ به یادگار است.

بسیاری از نوازندگانی که بعدها به داشتن شیوه و روش ابتکاری خود شهرت پیدا کردند، با آموزشهای پله به پله و سنجیده مکتب استاد پایور آغاز کرده و سپس راه و روش دلخواه خود را یافته اند و همه آنها معترفند که مکتب و دستور سنتور استاد پایور، مطمئن ترین منزل برای آغاز راه آموزش سنتور است.

گوشه ای از کارهای‌ استاد پایور را می توانید در زیر گوش نمایید. بهتر است ابتدا با کلیک راست بر روی هر لینک، آن را در رایانه خود ذخیره کنید.

قطعه گفتگو که در سال 1335 به وسیله سنتور استاد پایور و ویولون استاد صبا اجرا شده است٬ بخشی از صفحه گرامافون تکنوازی دشتی، رنگ دشتی، چهار مضراب عشاق، چهار مضراب بیداد، قطعه رهگذر،  قطعه زیبا و نسبتا طولانی راز و نیاز.


کلمات کلیدی: