پنج پیشنهاد برای ایجاد تصویر ذهنی بهتر از خویشتن

دست از مقایسه خود با دیگران بردارید:
 می‌پرسید چرا؟ زیرا نباید این کار را بکنید. زیرا شما منحصر به فرد هستید. اولین و آخرین در نوع خود! هیچ کس دیگری در این جهان کاملا شبیه شما نیست، نبوده و نخواهد بود. خیلی‌ها ممکن است زیباتر، بلندتر، خوش‌ اندام‌تر، باهوش‌تر، خوش‌صداتر و یا ورزیده‌تر از شما باشند، اما هیچ کس و مطلقا هیچ کس نیست که بتواند در «شما بودن» بهتر از شما باشد!

سعی نکنید همه را راضی نگهدارید:
 وقتی سعی می‌کنیم همه را از خود راضی نگهداریم، در واقع محتاجیم که مورد تایید آنها قرار بگیریم و این به خاطر آن است که هنوز مورد تایید خودمان قرار نگرفته‌ایم. راضی نگهداشتن همه آدمها، غیر ممکن است. نیاز به تایید دیگران داشتن مثل این است که بگوییم: «من به تایید شما بیشتر اهمیت می‌دهم تا به نظری که خودم درباره خوشتن دارم». اما این بدان معنی نیست که ما باید از جویا شدن نظرات کسانی که برایشان احترام قائل هستیم امتناع کنیم.

دست از ملامت دیگران بردارید:
 ما برای موجه کردن عذرها و توجیه کاستی‌هایمان، والدین، معلمان، جامعه، دولت، وسایل ارتباط جمعی، فقر، بیماری و هر چیز دیگری را که بیابیم، مورد سرزنش قرار می‌دهیم. سرزنش کردن دیگران، همیشه یکی از بزرگترین بهانه‌ها برای شانه خالی کردن از زیر بار مسؤولیت است.

مسؤولیت زندگی خود را به عهده بگیرید:
 شما باید مسؤولیت زندگی خود را به دوش بگیرید زیرا در این صورت زندگی شما از درون مغزتان کنترل می‌شود و شما تنها کسی هستید که در آنجا حضور دارید! شانه خالی کردن از زیر بار مسؤولیت زندگی خویشتن، بسیار آسان و بی‌زحمت است. بازی جالبی است. ابتدا دیگران را وادار می‌کنید که به جای شما تصمیم بگیرند و بعد وقتی معلوم شد انتخاب درستی صورت نگرفته، خود را معاف می‌کنید و به سرزنش دیگران می‌پردازید. بسیار ساده است، اما در حقیقت چیزی جز یک خودفریبی آشکار تعویض مسؤولیت‌ها نیست.

با خود منطقی باشید:
 همه ما باید با واکنش‌های ناگهانی و غیرمنطقی که نتیجه باورها و نگرش‌های ما هستند، به جدال و مبارزه بپردازیم. وقتی تصویر ذهنی ضعیفی از خویشتن داشته باشیم، به احتمال بسیار زیاد، این واکنش‌ها کوهی از ملامت و سرزنش را بر سر ما خالی خواهند کرد. حال این سؤال مطرح می‌شود که چگونه باید مانع از بروز این واکنش‌های آنی شده و به انتخاب واکنش صحیح بپردازیم؟ آسان‌ترین راه این است که قبل از ارائه هر گونه واکنشی، ابتدا از یک تا ده بشماریم، برای آرام کردن خود چند نفس عمیق بکشیم و بعد از خود چند سؤال واقع‌بینانه بپرسیم. مثلا: «چرا باید این عکس‌العمل را از خود نشان بدهم؟»، «چرا فقط جنبه های منفی را در نظر گرفته‌ام؟» ...

«نقل از کتاب زندگی کنیم یا فقط زنده باشیم»
«نوشته هایدن سارجنت -  ترجمه افضلی ‌راد»

/ 11 نظر / 26 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مجید ناظمی

جناب مهندس مطالب شمارا مطالعه نمودم و بسیارلذت بردم.

اميرعلي

سلام! جال بود! ولي به نظرم ما ايرانيها مشكلات روانشاختي و جامعه شناختي‌اي داريم كه نمي توانيم اين 5 نكته را رعايت كنيم. شايد در موردش چيزي بينگارم

آیینه

با امیرعلی موافقم و کلا فکر می کنم قوانینی که برا ی ایرانی ها وضع می شه باید با کل دنیا متفاوت باشه. درمورد مادربزرگتان هم متاسفم خداوند رحمتشان کند. اجداد والا مقامی داشتید.منظورم بابا محسن است.

حجازی

سلام گفتنش راجته اما عمل کردن سخت مطلبی نوشتم که دوست دارم شما هم بخوانید. وقت کردید بیایید

حجازی

سلام البته من با کار کردن زن مخالف نیستم . من به دلایلی کار رو گذاشتم کنار که یک مرد هم ممکنه به همون دلایل کارش رو ترک کنه. من از چیزهایی در محل کارم زجر می کشیدم که آقایون همکار م هم تحملش رو نداشتن .. یکیش حروم کردن روزها در سیستم اداری یکیش سو ’مدیریت و.......و....

رویا

سلام. چه قدر زیاد وقتی بود که نمی دونم چرا اینجا رو کم سر زده بودم ! حالا اما یهویی یه عالمه مطلب خوب رو با هم خوندم ! خلاصه که فکر کنم باید این تیتای متن اخر رو رو یه ورق نوشت و جلوی چشم گذاشت[لبخند]

رویا

در مورد محکمه الهی باید بگم حس غریبی داره که خیلی به دل می شینه. منم از یکی دو هفته پیش که اونو شنیدم به هر کی رسیدم دادم گوش بده . اما این چند روزه فکر میکنم یه تعدادی هم انگار چپکی ذوق متن اون شعر رو میکنن و حسابی به خودشون می گیرن قضیه رو ! اما در کل خیلی تاثیر گذاره! در مورد شهروند متمون هم جالبه که منم توی یکی از متنهای 2-3 ماه پیشم در مورد همین نوشتم و الان دیگه برای راه افتادن کارم توی این اجتماع اساسی بهش اعتقاد پیدا کردم.

نیلوفر

سلام خوبی؟ خوندم پستتو. راستی عکس های ماسوله ی منو دیدی؟

میثم

سلام. همیشه مطالب ارزشمندتون رو دنبال میکنم.